شاه و همسرش هم که زندگی اشرافی داشتند و هرگز حاضر به اعلام میزان اموالشان نشدند، وقتی قصد گرفتن ژست های مردم دوستانه داشتند، آنقدر متکبرانه پا به خانه روستایی ها می گذاشتند که فراموش می کردند حتی پوتین هایشان را در بیاورند.
شاه به قدری با روحیه مردم ایران بیگانه بود که حتی نمی دانست برای یک روستایی هر چند خانه اش در #زلزله تخریب شده باشد، هر چند خانه اش بسیار محقر باشد اما اینجا محل زندگی اش است و دوست ندارد کسی با کفش وارد خانه اش شود!
امام خمینی (ره) درباره خوی کاخ نشینی مسئولان کشور می فرمود: روزی که رئیس جمهور به #کاخ_نشینی توجه بکند روز انحطاط او و اطرافیانش است. آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ نشینی بیرون برود و به کاخ نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا میشود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخ نشینی پیدا کنند، خدای نخواسته و از این خوی ارزندۀ کوخ نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم... خوی کاخ نشینی مضر است، خودش مضر نیست، خُویَش مضر است، لکن خود او، این خوی را دنبال دارد. (۱ فروردین ۶۲)
برخی دوستان این خاطره را هم از بازدید رهبر انقلاب از مردم زلزله زده کرمانشاه نوشته اند: "ظهر یکی از عکاسان دفتر رهبری را دیدم. میگفت در یکی از چادرها رهبری با تشر و عتاب عکاسان و فیلمبرداران را به دلیل ورود با کفش به چادر بیرون کرد... کاش یک نفر هم به #جهانگیری تشر میزد یا تذکری میداد که با کفش وارد چادر مردم نشود.
حمید رسایی
منبع : حامیان ولایت



